Ο γεννημένος στο Compton ράπερ Kendrick Lamar τιμήθηκε με το Pulitzer τη Δευτέρα για το έργο του στο άλμπουμ του 2017 "Damn". Με την ανακοίνωση, η επιτροπή επαίνεσε το άλμπουμ του Lamar ως «μια βιρτουόζικη συλλογή τραγουδιών ενοποιημένη από την λαϊκή γνησιότητά της και τον ρυθμικό δυναμισμό, που προσφέρει επιδραστικές βινιέτες που καταγράφουν την πολυπλοκότητα της σύγχρονης αφροαμερικάνικης ζωής».

Ιστορικά, η επιτροπή Pulitzer αγνοούσε την επονομαζόμενη "λαϊκή" μουσική στην κατηγορία, ευνοώντας περισσότερο ακαδημαϊκές εργασίες. Στις περιπτώσεις όπου η επιτροπή Pulitzer έχει τιμήσει "μη κλασσική" δουλειά, το έπραττε δίνοντας στους παραλήπτες "ειδικά βραβεία και αναφορές".

 

 

 

Ο Lamar ακολουθεί έναν άλλο μη κλασσικό νικητή του Pulitzer, τον Coleman, τον πειραματικό πρωτοπόρο της Jazz που κέρδισε το Pulitzer το 2007 για το "Sound Grammar". Υπάρχει ίσως μια σύνδεση, καθώς τα άλμπουμ του Lamar έχουν αναφερθεί συχνά ως αιχμή του δόρατος για την αναβίωση της τζαζ στο Λος Άντζελες, εξυψώνοντας καλλιτέχνες όπως ο Kamasi Washington, ο Terrace Martin και ο Robert Glasper σε -σχεδόν- pop-stars. Αλλά ο Lamar δεν είναι απλώς ο πρώτος ράπερ που κέρδισε το Pulitzer στη μουσική. Είναι ο πρώτος τιμημένος μουσικός που έχει άλμπουμ που έχει φτάσει στο No 1 ή έχει κάνει πλατίνα . Για να κατανοήσουμε το μέγεθος αυτού του επιτεύγματος αξίζει να ανφερθεί ότι, μεταξύ αυτών που δεν έλαβαν το βραβείο είναι ο Miles Davis, η Nina Simone, ο Bob Dylan, η Areta Franklin, ο John Coltrane, ο Bruce Springsteen και ο Carole King. (Οι Dylan και Coltrane έλαβαν ειδικές παραπομπές.)

 


Πέρα από το retweet του παραπάνω, ο Lamar δεν έχει κάνει κάποια δήλωση και προς το παρόν ο καλλιτέχνης και οι εκπρόσωποι της Top Dawg δεν έχουν σχολιάσει κάτι.

Το βραβείο Pulitzer του Lamar έρχεται σε μια εποχή που η κουτλούρα του Hip Hop έχει γίνει κυρίαρχη κουλτούρα. Το 2017, για παράδειγμα, το R&B  και το Hip Hop ως είδη αποδείχτηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία ως η πιο "καταναλώμενη" μουσική στις Η.Π.Α., σύμφωνα με τη Nielsen Music.
To Hip Hop έχει επηρεάσει πολλές πτυχές της λαϊκής αμερικανικής τέχνης:  από κυρίαρχο theme στο Black Panther και σε σειρές όπως το Atlanta και The Chi μέχρι το Hamilton του Broadway.  Επιπλέον τα Grammys της φετινής χρονιάς επικεντρώθηκαν επίσης σε Hip Hop υποψηφιότητες, όπου το "Damn" διεκδίκησε, αλλά έχασε τον τίτλο του άλμπουμ της χρονιάς (!!!)

Το λυρικό hip-hop του Lamar έχει από καιρό επικεντρωθεί μοναδικά στην πατρίδα/"σπίτι" του. Είτε σε κομμάτια όπως τα "Backseat Freestyle","Money Trees",  είτε σε κλίπς όπως το "Compton State of Mind" και "King Kunta", ο Lamar εντοπίζει τον δημιουργικό του κόσμο στην περιοχή στην οποία μεγάλωσε. Όπως και οι καλύτεροι συγγραφείς, ο Lamar εντοπίζει μικρές στιγμές που απεικονίζουν μεγαλύτερα σημεία, δημιουργώντας ουσιαστικά ακουστικά (και όχι μόνο) ντοκιμαντέρ για την ιστορία, για τους κινδύνους που κρύβονται  στην "πατρίδα" του καθώς και για τη δύναμη του θυμού.

 

source:  http://www.latimes.com/
Nick Karaman

Nick Karaman

An avid library music aficionado. Sempre fi, sempre funky
Nick Karaman