Καλλιτέχνης : Conjecture
Album : Urbanitarianism
Κυκλοφόρησε : 4 Απριλίου 2017
Label : Raumklang Music
Format : CD, File, Streaming
Παραγωγή : Βασίλης Αγγελόπουλος
Mix : Σωτήρης Λάσκαρης
Mastering : Alexander Dietz
Machines used :

  • Korg MicroKorg
  • Korg KP3
  • Korg Monotron
  • Roland D5
  • Farfisa (κάποιο μοντέλο)
  • ReFX Nexus
  • ReFX Nexus 2
  • Majken Chimera
  • DSK Darkness Theory
  • Synthedit Emily
  • Ichiro Toda Synth1
  • Krakli Gargoyle
  • Lennar Digital Synlenth
  • Novation V-Station

Κι άλλο ένα δισκάκι από την Raumklang Music του Geiger που είναι πιο “πατριώτης” στην ελληνική ηλεκτρονική μουσική κι από τους ίδιους τους δημιουργούς. Το “Urbanitarianism” του Conjecture είναι η δεύτερη κυκλοφορία του στο γερμανικό label και διαδέχεται το υπερσκοτεινό “Nunavut”.

Η μέχρι τώρα μουσική πορεία του project Conjecture είναι αφιερωμένη στον Σαμανισμό, όπου ο κάθε δίσκος λέει μια ιστορία μέσα από τα tracks. Στο πρώτο album “Enter the Grove”, περιγράφεται το transcendence ενός σαμάνου ιερέα. Στο δεύτερο “Nunavut” μιλάει για τους Inuit (κατοίκους του βορειότερου σημείου της γης, την Nunavut) και τις σαμανιστικές τους πρακτικές. Το “Urbanitarianism” περιγράφει τη ζωή σαμάνων μεταναστών σε δυτικούς πολιτισμούς.

Πριν αρχίσω τα reviews στα tracks ξεχωριστά, πρέπει να πω ότι η προσέγγιση του Βασίλη Αγγελόπουλου στη μουσική του project Conjecture, δεν είναι απλά μια Industrial IDM αισθητική. Τα tracks έχουν στηθεί έτσι ώστε να μπορούν να περιγράψουν και εικαστικά την κάθε ιστορία που που αφηγούνται. Έχει χτίσιμο ηχοχρωμάτων με ισχυρή άποψη, (όπου μπορεί να υπάρχουν και layerings από 6 stereo pads), μικρής σε διάρκεια ήχους τοποθετημένους σε σημεία που “λένε κάτι”, build ups με απίστευτη πληθώρα κρουστών και ρυθμικών patterns, ακόμα και off beat. Αρκετές στιγμές digital ησυχίας (όπου το level μπορεί να φτάσει και -96 dBFS) όπου ο καλλιτέχνης μέσα στο CD προτρέπει να τις εκμεταλλευτούμε δημιουργικά φορώντας ακουστικά και να “γεμίζουμε” αυτή την ησυχία με τον background θόρυβο που μπορεί να ακούγεται σε διάφορα σημεία της πόλης που μένουμε.

Cathedral

Ο δίσκος ανοίγει με το πιο μυστικιστικό (κατά την άποψή μου) track. Πολύ καλός συνδιασμός classic αφαιρετικών synthesizers με κρουστά τύπου “ανατολίτικα” κι ένα ούτι να παίζει σχεδόν εκτός κλίμακας και ελαφρά detuned βέβαια, καθ'ότι άταστο, ερχόμενο έτσι σε φοβερή αντίθεση με την αυστηρότητα ενός quantized παιξίματος ενός sequencer. Όλα τα κρουστά (darbuka, djembe κτλ.) είναι παιγμένα και ηχογραφημένα και όχι από loop βιβλιοθήκη.

 

Broken Sigil

Αυτό το track είναι νομίζω το πιο αντιπροσωπευτικό του album. Διακρίνω μηδενιστική προσέγγιση στο χτίσιμο του κομματιού, όπου η βασική μελωδία παίζει, σταματάει απότομα, επανεμφανίζεται detuned και crushed. Οι κορυφώσεις του track δεν παίζουν όσο πολύ έχουμε συνηθίσει σε τέτοια tracks. Υπάρχουν βέβαια και οι απαραίτητες ησυχίες και γενικά άκουσες ένα track που θα μπορούσε να χορεύεται, αλλά τελικά δεν χόρεψες αλλά κάθισες και σκέφτηκες! Well done Conjecture!


Names, Nails and Tongues

Εμένα ο τίτλος με παραπέμπει σε κάτι εντελώς παγανιστικό και φυσικά τελετουργικό. Και φυσικά η μοτονία τού track με επιβεβαιώνει. Εντελώς straight track. Πολύ συγκεκριμένα patterns που εναλλάσονται, δομούνται και αποδομούνται. Κυνικότητα και πάρα πολύ ωραία industrial ατμόσφαιρα.

Το μήνυμα του Conjecture στους ακροατές

No Hand Path

Noisy percussions, pads με unison. Το track επίσης έχει piano. Reversed, straight, wet, dry, κατακερματισμένο ή ολόκληρο. Μέρη με ησυχία και μοναδικούς κατοίκους διάσπαρτα παιξίματα από hi hats. Ένα φανταστικό layered squared lead με τρεις νότες, αλλά μας περιγράφει απίστευτα την μοναξιά του αστικού τοπίου. Μας θυμίζει εκείνα τα απελπισμένα 80's dark wave. Μελαγχολικό track.

 

Through Glass & Iron

Στην ίδια φιλοσοφία ενός σχεδόν noise track. Πολλά κανάλια με overdrive, fuzz distortions, unison μελωδία. Συνταγή για σκληρό EBM του 2000, Αν είχε black metal φωνητικά θα ήταν αντιπροσωπευτικό του είδους. Με δομή Conjecture πάντα όμως το track. Σε κάνει και να σκέφτεσαι!

 

Dogs of Cairo

Το Dogs of Cairo ήταν το αντιφατικό για 'μένα track. Όσο καιρό περάσαμε με τον Βασίλη Αγγελόπουλο μιξάροντας το album, άλλαξα πολλές φορές άποψη για το αν μ'αρέσει ή όχι. Δεν μου αρέσουν πολύ τα “ανατολίτικα” ηχοχρώματα, αλλά στο Cathedral τα γουστάρω. Με τον ίδιο να μου λέει “Μα την προηγούμενη εβδομάδα σ'άρεσε”. Ίσως επειδή για το album είναι ένα αρκετά προσγειωμένο track . Αρκετά στοιχεία IDM και πρωταγωνιστές βέβαια τα κρουστά. Κάτι που είχε δώσει αρκετή έμφαση στο προηγούμενο album.


Urban Altar

Ίσως είναι το track με τον πιο IDM χαρακτήρα στο album. Αρκετά κρουστά με gimmicks, απρόσμενες επαναλήψεις και pads με αρκετά IDM ηχόχρωματα, όπως μας συνήθισαν οι γνωστοί άγνωστοι IDMάδες της δεκαετείας του 90. FM strings και τέτοια δηλαδή. Πολύ ωραίο track. Από αυτά τα μελαγχολικά με τις major συγχορδίες.

 

Ego Trip

Ίσως το πιο minimal του album. Πολύ ωραίο pattern στα κρουστά, εμπνευσμένη κεντρική μελωδία συνοδεία additive pads. Αρκετά 90's στον ήχο του και με ένα acid pattern να παίζει προς το τέλος του track.

 

Right Behind the Pendulum

Πολύ ατμοσφαιρικό track με την “εισαγωγή” να είναι επί της ουσίας το μεγαλύτερο μέρος του και τα industrial ξεσπάσματα να είναι fills στην ατμόσφαιρα που μας έβαλε ο Conjecture.

Τα οπτικά εικαστικά της κυκλοφορίας επιμελήθηκε ο ίδιος ο Conjecture, με άλλο ένα όμορφο εξώφυλλο, από πίνακα που δημιούργησε ο ίδιος.

Το album αυτή τη φορά δεν έχει remixes όπως τα δύο προηγούμενα και είναι κάτι που γενικά προτιμώ σε μια κυκλοφορία. Τα remixes για 'μένα θα έπρεπε να δίνονται σαν δώρα με κάποιο τρόπο. Είμαι ακόμα οπαδός της παραδοσιακής δισκογραφίας, που κάποια πράγματα, ενώ γίνονταν μαρκετίστικα και αποσκοπούσαν κέρδος, παρ'όλ'αυτά είχαν κάτι γοητευτικό.

Sotiris Eldot Laskaris

Sotiris Eldot Laskaris

Sound engineer with his own label called Wrongpadand his passion about electronic music
Sotiris Eldot Laskaris

Latest posts by Sotiris Eldot Laskaris (see all)