Το πόσο αυτο-απογοητεύομαι από την αποκαρδιωτική ασυνέπεια του Viberated δεν περιγράφεται με λόγια. Αντ' αυτού, μου είναι απείρως ευκολότερο να αποτυπώσω γραπτώς ή/και προφορικώς την εντύπωση που μου άφησε το Άδυτο, ο νέος δίσκος του Anser (και του Eversor βεβαίως βεβαίως) καθώς και τα συμπεράσματα που εξήγαγα, ακούγοντας τον. Ο νέος δίσκος του Anser, που σήμερα (11 Απρίλη 2019) κλείνει ένα μήνα ζωής. Η αποκαρδιωτική ασυνέπεια που λέγαμε; Ε, αυτό.

Το Άδυτο έρχεται ως φυσική συνέχεια της καθ' όλα πετυχημένης συνεργασίας των δύο όπου δύο” βλ. Anser & Eversor, έξι χρόνια μετά το Flow Royal -πάλι Απρίλης ήτανε θαρρώ. Τα πρώτα δείγματα μέσα απ' τα video clips που είχαν αποτελέσει τον προπομπό του δίσκου (Θα μείνει για πάντα, Παρανάλωμα, Πια δε με νοιάζει) είχαν ήδη ξεμπερδέψει με τις ελάχιστες αμφιβολίες περί του αποτελέσματος. Η χημεία και το ταίριασμα των δύο παραπέμπει σε άλλα λαμπρά δίδυμα, η άγαστη συνεργασία των οποίων αποτελεί σημείο αναφοράς. Bonnie & Clyde, Messi & Eto'o, τέντζερης και καπάκι είναι μόνο λίγα ντουέτα, επίσημα ή όχι, που καλούνται να κάνουν χώρο πια, για να χωρέσουν τα ονόματα του mc απ' τη Σπάρτη και του beatmaker απ' το Βύρωνα.

Ο Εversor

Ο Eversor, ο οποίος για ένα διάστημα είχε κατηγορηθεί από σημαντική μερίδα ακροατών πως αρνείται την ίδια του την εξέλιξη μουσικά, παρουσιάζεται εντυπωσιακά ανανεωμένος, έχοντας διατηρήσει το pure hiphop στοιχείο στις παραγωγές του, πασπαλίζονας το ταυτόχρονα με μικρά μικρά στοιχεία φρέσκου ήχου. Τα fat beats περιορίζονται σε σημαντικό βαθμό, τα drums επιδέχονται πειραματισμών, οι παραδοσιακές λούπες δίνουν χώρο σε ήχους πιο αφαιρετικούς κι όμως, το Άδυτο, σε κανένα σημείο, δε διαπραγματεύται τη μουσική του ταυτότητα, ούτε δίνει δικαίωμα σε κανέναν να πει πως την έχει αλλοιώσει. Ίσως μάλιστα στο Άδυτο να διαπράττεται αδικία εις βάρος του Eversor, κι αυτό γιατί με μια βολτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εύκολα παρατηρεί κανείς πως το ενδιαφέρον μονοπωλούν οι στίχοι και η ερμηνεία του Anser, ξεχνώντας ίσως πόσο σημαντικό και δύσκολο είναι να “ντύσεις” μουσικά έναν τόσο ταλαντούχο mc.

O Anser

Θυμάμαι εποχές που σκάλιζα ράφια με Cds και γνωρίζοντας πως τα χρήματα μου αρκούν για να αγοράσω ένα μόνο, έψαχνα αυτό με τα περισσότερα τραγούδια στο οπισθόφυλλο, θεωρώντας έτσι ότι παίρνω αυτό με την περισσότερη μουσική μέσα. Βέβαια υπήρχαν και κάποια που αγενώς και πονηρά σκεπτόμενα, δεν έγραφαν μέσα σε παρένθεση ποια είναι τα skits, όπερ και έχω αγοράσει αρκετές φόλες στη ζωή μου. Αλλά αυτό είναι μια ιστορία για το χειμώνα κι ο καιρός έχει αρχίσει να ζεσταίνει επικίνδυνα. Πίσω στο Άδυτο.

Ο Anser με ένα tracklist “πίτα” δώδεκα κοματιών, μοιράζεi όχι ισόποσα, αλλά σίγουρα σοφά και δίκαια, το νέο του solo ανάμεσα στο battle, την ελληνική πραγματικότητα και τον εσωτερικό του κόσμο. Παρανάλωμα, ΚΙΧ και Παράνομο, θυμίζουν αυτό που απ' τα πρώτα ακόμη albums των Flowjob έδειχνε να εγκαθιδρύεται ως μουσική σταθερά. Ότι ο Λακεδαίμονας rapper είναι το πλεόν αδιαφιλονίκητο φαβορί για τη πρωτιά σε κάθε ατέρμονο και ανεξάντλητο debate που διερωτάται ποιος είναι ο καλύτερος mc. Ανυπόφορα ευρηματικοί στίχοι

και πάνε χρόνια που γράφω η γλώσσα μου εχει μαλλιάσει / είναι youtubers δεν είναι rappers πες τους να πα να κοντράρουνε με το Μαλιάτση

παντα θα σε εχω παγκιτη δεν αλλαζεις κανενα παιχνιδι / ειναι οι top στην Ελλαδα δηλωνουν ολοι οι βλακες να δεις θα μιλαν για το ξυδι

και αφοπλιστικά γρήγορες ερμηνείες συνθέτουν ένα σκηνικό αν όχι το καλύτερο που έχουμε δει στο είδος την τελευταία δεκαετία, τότε οπωσδήποτε μοναδικό. Θα επικαλεστώ ξανά το αγαπημένο μου σπορ για να επισημάνω το εξής. Σε ό,τι αφορά το δίπολο Cristiano Ronaldo και Messi, πολλοί θαυμαστές του τελευταίου, εν μέσω σαρκασμού και σιγουριάς, αξιώνουν ως καλύτερο ποδοσφαιριστή του κόσμου τον Πορτογάλο. Γιατί, καθώς λένε, ο Messi είναι... από άλλο πλανήτη. Ε, κάτι τέτοιο φαντάζομαι κι εγώ όταν προσπαθώ να σκεφτώ από ποιούς είναι καλύτερος ο Anser. Δε βρίσκω κανέναν με παρόμοια χαρακτηριστικά ως προς το χειρισμό του μικροφώνου.

Φυσικά το Άδυτο έχει και την πιο conscious πλευρά του. Η Σκουριά και Η Άνοιξη που φέτος δε θα 'ρθει σκιαγραφούν την ελληνική πραγματικότητα θίγοντας ζητήματα όπως το προσφυγικό, τις μεγάλες πυρκαγιές της Ανατολικής Αττικής, τη γηπεδική βία και την πάντα παρούσα ανέχεια. Ακόμη κι αν πρόκειται για τραγούδια που δεν συμπεριλαμβάνονται στα highlights του δίσκου, είναι πάντα σημαντικό η rap μουσική να ακούει τις κοινωνικές αγωνίες και να καυτηριάζει τις πληγές ενός περιβάλλοντος. Κι όλο αυτό, την ιδια στιγμή που κάποιοι ιδρωκοπάνε να βαφτίσουν το αυτονόητο ως μιζέρια.

Ο Anser κάνει την προσωπική του ψυχική κατάθεση, αναμένομενα δηλαδή, και σ' αυτό το album. Κομμάτια όπως Ο Βράχος μου, Εκείνο το τίποτα, Να αγαπάς τελικά είναι πιο εύκολο, ρίχνουν φως στα βαθύτερα σημεία του rapper, με φάρο (σε όλο τούτο το illumination) το συγκλονιστικό Αυτοάνοσο. Και είναι μάλλον αυτο το πάντρεμα δύο εντελώς διαφορετικών χαρακτηριστικών, που κάνει το Άδυτο (και τη φωνή του) τόσο ξεχωριστό. Το γεγονός ότι απ' το ίδιο στυλό προκύπτουν τόσο καυστικά αφ' ενός και τόσο ευαίσθητα αφ' ετέρου raps. Το (ελληνικό) hiphop έχει πολλάκις επιβεβαιώσει πόσο δύσκολο είναι να βρει χώρο και να ακμάσει η φαινομενικά πιο “αδύνατη” πτυχή ενος ανθρώπου. Ο ρομαντισμός, η ευαισθησία, κι ό,τι τέλοσπάντων δεν εκκρίνει την απαιτούμενη τεστοστερόνη ούτως ώστε να γίνει αποδεκτό. Το Άδυτο δε φαίνεται να αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα.

 

Ο Δίσκος

Κάποιοι έσπευσαν να μιλήσουν για το δίσκο της χρονιάς, ορισμένοι πιο αισιόδοξοι έκαναν λόγο για το album της πενταετίας, ενώ υπήρξαν κι αυτοί που απεφάνθησαν πως το Άδυτο είναι ό,τι πιο καλό έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία δέκα χρόνια. Εγώ τόσο καλή μνήμη, ώστε να προβώ σε συγκρίσεις δεν έχω, ενώ πλέον η εν λόγω διαδικασία (της σύγκρισης, ντε) με φθείρει κιόλας. Βρήκα το Άδυτο πλήρες, καλοδουλεμένο, με έμφαση στις λεπτομέρειες, σοβαρό και ώριμο. Κρατώ μια μικρή γωνιά εντός μου να φωλιάσει μια κάποια απογοήτευση για την παντελή έλλειψη scratch, κακιά συνήθεια στην οποία επιδίδονται σχεδόν όλοι μου οι αγαπημένοι rappers, και το κατάτασσω στην κατηγορία ''(πάρα) πολύ καλά hiphop albums''.

 

Ksts Pxrs

Ksts Pxrs

Rover, reader, cinephile. Tea & yerba mate lover
Ksts Pxrs