Καλλιτέχνης : Άννα Στερεοπούλου
Album : electron
Κυκλοφόρησε : 23/11/17
Label : Not on Label
Format : CDr, File
Παραγωγή : Άννα Στερεοπούλου
Mix : Άννα Στερεοπούλου
Mastering : Dadoo BigDadoo
Machines used :

  • Yamaha P60
  • Yamaha PSR 200
  • Korg microKORG
  • Korg volca kick
  • Propellerhead Dr. Octo Rex
  • Propellerhead NN19
  • Propellerhead NN-XT
  • Propellerhead Redrum
  • Propellerhead SubTractor
  • Propellerhead Thor

Την Άννα Στερεοπούλου την πέτυχα κάπου στο internet μία ημέρα μετά την παρουσίαση του “electron” στο chimeres space. Μπαίνω στο bandcamp της κυκλοφορίας και αισθάνθηκα λιγάκι άσχημα που δεν πρόλαβα την παρουσίαση του release.

Ήταν από τα events που θα ήθελα να πάω οπωσδήποτε. Όχι μόνο για το μουσικό περιεχόμενο, που θεωρώ είναι ότι πιο καλλιτεχνικό κυκλοφορεί στη ελληνική σφαίρα του indie, αλλά για τον τρόπο που η ίδια η Στερεοπούλου, έχει στηρίξει τη μουσική της.

Στο wordpress της, μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για τα tracks του “electron” και την ιστορία που βρίσκεται πίσω από το καθένα. Εδώ μιλάμε για μια ολοκληρωμένη δουλειά με concept το γνωστό μας όργανο της ακοής, που προφανώς ξεκινάει από το ίδιο το άκουσμα του electron, περνάει από το πανέμορφο package που συνοδεύει το CD, το logo της και τέλος τις πολλές της ζωντανές εμφανίσεις και ομιλίες, παρουσιάζοντας το “electron” και τη φιλοσοφία του.

Μέχρι και στις μικρές συνομιλίες που είχαμε μαζί, τελείωνε με ένα “καλά κύματα” το οποίο θεωρώ ότι είναι μια εξαιρετική ευχή να πεις σε κάποιον που που ασχολείται με την τέχνη του ήχου.

Το “electron” είναι το πέμπτο δισκογράφημα της Στερεοπούλου, είναι ένα instrumental album με ελάχιστα spoken words, εξαιρετική καθηλωτική ατμόσφαιρα που “τα σπάει” με την ηρεμία του, φιλοσοφία ενός ατόμου από ωδείο που ανακάλυψε ότι τα όργανα που μπορεί να παίξει δεν χρειάζεται να ακολουθούν μια παρτιτούρα. Πολλά field recordings και πολύ καλό πάντρεμα του κλασσικού piano με synthesizers και synth ηχοτοπία.


Παραπάνω είναι και το bandcamp player για να πηγαίνουμε μαζί στο review των tracks.


Aspro Amore
Η αρχή του album νομίζω είναι αυτή που με έκανε να ακούσω όλο το electron. Mid tempo, εντελώς trip hop στο στήσιμο και στην επιλογή των οργάνων, σκοτεινό όπως οι Massive Attack στο εκατοστό παράθυρο. Τα φωνητικά της Στερεοπούλου τραγουδούν στίχους από ποίημα του Pablo Neruda.

I Keep Silent
Ένα πανέμορφο track, στα όρια της ακουσματικής μουσικής, originally γραμμένο για κλασσική κιθάρα. Θα ήθελα πολύ να ακούσω αυτή τη σύνθεση σε κιθάρα. Η ενορχήστρωση έχει ως εξής. Ένα νυκτό όργανο, ένα μεταλλόφωνο, ψηφιακά λάθη, θόρυβος, κάποιοι ψίθυροι, organ και ατμόσφαιρα σκοτεινή. Σίγουρα ένα track που θα το βουλώναμε για να το ακούσουμε ζωντανά από ορχήστρα.

Gear (Spoken electron)
Ένα σχεδόν 14λεπτο κομμάτι που ξεκινάει με τύπου FM pads, πολύ επιβλητικά, και συνεχίζει με έναν μονόλογο piano όπου περιγράφει, μια παραλίγο αισιόδοξη και με καλό τέλος ιστορία. Ένα παρα πολύ ωραίο πιανιστικό θέμα που ντύνεται σιγά σιγά με sound effects, κάποια κρουστά και κάποια break loops. Μόνιμος συνοδός του piano ένα κρουστό που μετράει δευτερόλεπτα (έβαλα δίπλα ρολόι για να το μετρήσω).

Cochlea
Ένα track που περιγράφει κατάσταση ονείρου και παράλυσης. Στο πρώτο μισό του χρησιμοποιεί εξαιρετικά τον ήχο ενός organ που γίνεται καθηλωτικό και φυσικά μας δίνει τέλεια την κατάσταση της παράλυσης του ύπνου. Η Στερεοπούλου το συνδυάζει με digital θόρυβο που ακούγεται κυρίως από το left ηχείο (και μας αρέσει αυτή η εικαστική άποψη) και FM sound effects. Μου θυμίζει έντονα την σκοτεινή ατμόσφαιρα ενός παλιού 90's video game που λεγόταν “Warlock”. Παιγχνίδι για δημοφιλή κονσόλα της SEGA όπου χρησιμοποιούσε την FM για να συνθέσει τα sound effects. Η συνέχεια του κομματιού ανήκει σε ένα electric piano που εξελίσσει ένα arpeggio συγχορδιών.


Το package του CD ξεδιπλωμένο


Dance with me (electron mix)
Σύμφωνα με τη Στερεοπούλου, είναι ένα κομμάτι βασισμένο σε χορό tango με στοιχεία fado. Όλα αυτά παιγμένα κυρίως με piano συνοδευόμενα από synth strings και ένα didgeridoo.

Three (dnb mix)
Ένα κομμάτι που, όπως δηλώνει και ο τίτλος, έχει εμφανώς στοιχεία δανεισμένα από το genre του drum 'n' bass. Όχι τόσο έντονα βέβαια. Είναι ένα κομμάτι που το piano έχει σολιστικό ρόλο και από ένα σημείο και μετά χανεται εντελώς η αίσθηση του drum 'n' bass. Ίσως να μην την χρειαζόταν από την αρχή. Μας δίνει πιο πολύ την εντύπωση ότι χρειάζεται μια jazz συνοδεία, όπως ήταν άλλωστε και η original εκδοχή του κομματιού.

Core
Ένα ατμοσφαιρικό track με ποίηση και απόδοση των στίχων από την ίδια τη Στερεοπούλου, όπως πάντα βασισμένο σε piano αλλά και σε παραδοσιακή ελληνική μουσική. Όχι το καλύτερό μου track από το album. Οι στίχοι του ποιήματος με παραπέμπουν σε μια αίσθηση “Όρνιθες”. Δεν είμαι λάτρης αυτής της ατμόσφαιρας, σε οτιδήποτε δηλαδή μπορεί να θυμίζει αρχαίο ελληνικό θέατρο. Έχω κι εγώ τα κολλήματά μου με κάποιες αισθητικές.

Hecate (bonus open key)
Το Hecate ξεκινάει με ιδανική ατμόσφαιρα από pads και ένα μονότονο arpeggiator. Περάσματα από analog-like synthesizers και tempo δοσμένο από 909 τύπου drum machine. Όχι κάτι dance και γρήγορο. Όλα σε πολύ καλές δόσεις εντάσεων και φυσικά σε slow tempo. Το κομμάτι εξελίσσεται σε ένα mutated performance του arpeggiator που καταλήγει σε μία σκοτεινή ambient ασθητική. Αρκετά αγχωτική και πολύ απολαυστική. Σε όλη τη διάρκεια του track έχουμε spoken words στα Αγγλικά και στα ελληνικά. Τα τελευταία λεπτά του κομματιού είναι ένα εξαιρετικό synth ηχοτοπίο. Από αυτά που κρατάς την ανάσα σου για να ακούσεις κάθε λεπτομέρεια. Ένα high pass filtered μπάσο. Synth drones σε χαμηλή ένταση και digital λάθη. Ειλικρινά. Το track είναι 14 λεπτά κι όταν τελείωσε ήθελα κι άλλο τόσο. Πολύ καλό Άννα. Πάρα πολύ καλό.

Three (original recording)
Αυτή είναι η αρχική εκδοχή του three που ακούσαμε προηγουμένως σε “dnb mix”. Είναι ηχογραφημένο από live performance της Στερεοπούλου με ένα Jazz Ensemble στο Λονδίνο το 2002.


Ευχή και υπογραφή από την συνθέτρια


Πολλά από τα tracks που ακούσαμε είναι συνθέσεις της περασμένης δεκαετίας και ίσως και παλαιότερης χρονικής στιγμής. Νομίζω το electron είναι ένα album που παρουσιάζει την συνθετική ικανότητα της Άννας Στερεοπούλου σε πολλά επίπεδα. Τόσο στη χρήση συνθετικών οργάνων και ατμόσφαιρας, όσο και στο σολιστικό της όργανο, το piano.
Όπως θα είδατε το album είναι “Not On Label”. Ίσως θα έπρεπε, τέτοιου είδους και επιπέδου συνθέτες να λαμβάνουν άλλης τύχης και προώθησης. Ίσως στο πιο εμπορικό στυλ. Είναι καλό κάποτε αυτά τα antipop ακούσματα να γίνουν pop γιατί μας κάνουν πιο έξυπνους. Άννα Στερεοπούλου, σ'ευχαριστούμε για τη μουσική.

Sotiris Laskaris

Sotiris Laskaris

Sound engineer with a passion about electronic music.
Sotiris Laskaris

Latest posts by Sotiris Laskaris (see all)